Op zaterdag 8 april heb ik een wandeltocht van 30 km over de Utrechtse Heuvelrug gemaakt. Dit was de eerste 30 km wandeling van 2023 en dit blijft een uitdagende afstand: op een gegeven moment krijg je simpelweg last van vermoeidheid, je benen en je voeten. Maar… Ik houd ervan om mezelf uit te dagen en grenzen te verleggen.
Zo ook vandaag. Rond 09:00 uur ben ik vertrokken in de richting van Zeist, waar ik gratis kon parkeren op de parkeerplaats van Hockey & Golf Schaerweijde (Hein Bottingalaan 1, 3707 HM Zeist). Super fijn, want de parkeerplaats is heel goed te bereiken vanaf de snelweg en er was – ondanks dat er gehockey’d werd – voldoende parkeerplek. Vanaf de parkeerplaats kon ik makkelijk naar het startpunt van de route lopen, al duurde het niet lang voordat het misging.
De route die ik heb uitgekozen stuurde me een kant op, maar daar kon ik helemaal niet komen omdat er hekken stonden. Ik ben toen maar rechtdoor gelopen en kon op een gegeven moment via een ander pad weer terug bij de route komen. Dit ging eigenlijk de hele wandeling zo: de route leek niet te kloppen met de paden die ik kon volgen. Ik besloot daarom de route maar “ongeveer” te volgen en verder mijn eigen gang te gaan. Dat werkte prima.
Ik ben op zoek gegaan naar de Pyramide van Austerlitz, een rijksmonument in de Utrechtse gemeente Woudenberg.
De Pyramide van Austerlitz is een monument dat bestaat uit een met gras begroeide piramidevormige zandheuvel van 40 bij 40 meter met op de top een stenen obelisk. De totale hoogte, inclusief obelisk, is 33 meter. Als bezoeker kun je het platform bij de obelisk beklimmen langs een trap van 81 treden. De piramide is in 1804 gebouwd door napoleontische soldaten op een van de hoogste punten van de Utrechtse Heuvelrug. Hier vond in 1805 de Slag om Austerlitz plaats.
Ik heb de Pyramide niet beklommen. Ik wilde wel, maar ik kwam tot de ontdekking dat je €3,50 moet betalen om toegang te krijgen. Mijn benen begonnen al te zeuren, dus ik zag het niet zitten om geld te betalen en mezelf dus tegen betaling te pijnigen. Achteraf ben ik blij dat ik het niet heb gedaan, want ik moest tenslotte nog een stuk lopen.
Ik vond het persoonlijk heel leuk dat er zo veel verschillende paden door het gebied lopen. Je kunt op die manier op enorm veel plekken komen, zowel in bos als op de heide. Natuurgebied Heidestein-Bornia vond ik vooral erg mooi! Ik waande me even in het buitenland door al het aanwezige groen en de leuke bosmeertjes. Hier heb ik helaas geen foto’s van 🙁
Omdat ik de oorspronkelijke route niet goed heb kunnen volgen, was het moeilijk om echt 30 km te wandelen. Ik heb voor mijn gevoel zigzaggend door de bossen gestruind (wat ik zeker geen ramp vond) en toch kwam ik steeds in de buurt van mijn auto uit. Normaal ben ik daar heel blij mee, maar niet als ik nog 7 km te gaan heb. En nee, minder dan 30 km lopen was geen optie; 30 is 30 😝 Daar ben ik te koppig of competitief voor, noem het wat je wilt.
Uiteindelijk is het gelukt om 30 km te lopen. Ondanks dat de laatste 8 km afzien waren, heb ik het erg naar mijn zin gehad. Het was vanmorgen nog mistig, maar zodra ik ging lopen, kwam de zon tevoorschijn en al snel kon ik zonder jas op stap. Heerlijk! Dat heb ik wel gemist, hoor.
Ik ben fan van de Utrechtse Heuvelrug, dus ik geniet altijd wel van deze mooie en groene omgeving. Wat het voor mij extra leuk maakte waren de dieren die ik onderweg tegen kwam. Ik ben een enorme dierenliefhebber, dus ik vond het heel leuk om alle honden, paarden, vogels en vlinders in dit gebied te zien. Kreeg spontaan zin om mijn honden hier mee naartoe te nemen, want in dit gebied mogen honden op veel plekken loslopen, mits ze gehoorzamen natuurlijk.
Samengevat: een aanrader voor wie houdt van een groene omgeving, die zowel rustig als levendig is. Houd je van gezelligheid en andere mensen om je heen, blijf dan op de hoofdpaden, maar houd je – net als ik – van rust en stilte, kies er dan voor om één van de vele smallere en minder populaire paden te nemen. Je kunt zo beter genieten van de fluitende vogels en rust om je heen. 🐦
